ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΙ ΕΙΝΑΙ
Το «ψυχωτικό» σύμπτωμα που το λέμε πληθωρισμό
Όσο η ποσότητα και η κατεύθυνση του χρήματος αντιστοιχούν στην πραγματική δυνατότητα παραγωγής, η αναπαράσταση παραμένει λειτουργική.
Τον πόλεμο δεν τον ξεκινούν οι πολεμοχαρείς
Ο πόλεμος δεν αρχίζει με την πρώτη βολή. Έχει αρχίσει πολύ νωρίτερα, όταν ο άλλος παύει να είναι συνάνθρωπος και γίνεται απλώς «ο άλλος».
Οι ολοκληρωτισμοί του «επομένως»
Δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι μια ολόκληρη ιδεολογία ή μια ακραία πολιτική επιλογή είναι η μοναδική λογική κατάληξη μιας αρχικής παραδοχής μας.
Ακόμη ένα συναίσθημα καναπέ!
Δεν πρόκειται για την αδιαφορία· αντιθέτως, μπορεί να είναι έντονο, ακόμη και συγκλονιστικό.
Η νέα μνήμη της ανθρωπότητας
Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπαίνει στη σκυταλοδρομία της ανθρώπινης μνήμης. Τι συμβαίνει όταν η συλλογική μας μνήμη αρχίζει να περιλαμβάνει δημιουργήματα ενός φορέα που δεν έχει βιώματα;
Εκπαίδευση χωρίς γνώση
Όσο περισσότερα ζητάμε από τους μαθητές να γνωρίζουν, τόσο κινδυνεύουμε να χάνουμε τα θεμελιώδη. Το πρόβλημα ίσως δεν είναι η έλλειψη γνώσης, αλλά μια εκπαίδευση που δυσκολεύεται να τη συνδέσει με την πραγματικότητα.
Όταν η Αμελί σε κάνει να νιώθεις χειρότερα
Η «Αμελί» είναι γεμάτη χρώμα, μουσική, τρυφερότητα και αισιοδοξία. Κι όμως, μπορεί να αφήσει πίσω της μια παράξενη θλίψη. Ίσως επειδή, πίσω από το παραμύθι του μεγάλου έρωτα, αποκαλύπτει κάτι πολύ πιο καθημερινό και δύσκολο: την ανάγκη να ανήκουμε κάπου, να μας αναζητούν και να μοιραζόμαστε τη ζωή μας με άλλους.
Ο πολιτισμός ως αντισυλληπτικό
Τα παιδιά δεν χωράνε εύκολα σε αυτό το πρόγραμμα ζωής. Για πολλούς ανθρώπους, δεν χωράνε ούτε αργότερα...
Το κόστος ως εχθρός των τεχνοκρατών πιστών του
Μια κοινωνία δεν μπορεί να γνωρίσει τα πάντα κι έτσι επιλέγει (συνειδητά ή όχι για τα μέλη της) το τι αξίζει να μελετήσει.
IQ, χρήση και κατάχρηση
Ένα τηλεπαιχνίδι επαναφέρει τη συζήτηση για το IQ, όμως το πραγματικό ερώτημα δεν είναι πόσο καλά χειριζόμαστε τις αφηρημένες έννοιες, αλλά αν μπορούμε να μετατρέπουμε τη σκέψη σε δημιουργική πράξη και βιώσιμη ζωή.
Άνθρωπος και «ρομποτικοί φροντιστές»
Τα ρομπότ καλούνται να λειτουργήσουν σε απρόβλεπτα οικιακά περιβάλλοντα, όπου η αναγνώριση φωνής μπορεί να αποτυγχάνει λόγω ασυνάρτητου ή αλλοιωμένου λόγου.
Συγχωρώ, αλλά δεν ξεχνώ: Η παρεξηγημένη ισορροπία ανάμεσα στο συναίσθημα και τη γνώση
Η αυθεντική συγχώρεση δεν είναι προϊόν λογικής απόφασης αλλά βαθιάς συναισθηματικής επεξεργασίας. Αντίθετα, το «δεν ξεχνώ» δεν εκφράζει πικρία ή εμμονή, αλλά τη γνώση που αποκτούμε από την εμπειρία και η οποία καθοδηγεί τις μελλοντικές μας επιλογές.
Επιστημονικές ονειρώξεις για τη συνείδηση
Η μνήμη δεν είναι μια οριοθετημένη «εγκεφαλική αποθήκη» με πόρτες εισόδου και εξόδου, ώστε το περιεχόμενό της να μπορεί να μεταφερθεί σε –ή από– άλλον εγκέφαλο.
Πολιτισμός και ζόμπι
Σε κάθε μας πράξη, πραγματώνουμε και έναν τρόπο να πεθαίνουμε.
15543753321594802812.jpg?crop=400,220)
Μιλώντας για τον θάνατο (ΙΙΙ)
Η ζωή ταυτίζεται κατά ουσιώδη τρόπο με την έλλογη νοημοσύνη, αποτελώντας και οι δύο μορφές του φυσικά εμφανιζόμενου φαινομένου της αυτοργάνωσης της αύξησης και της επικαιροποίησης της γνώσης.
Μιλώντας για τον θάνατο (ΙΙ)
Αν η ζωή είναι και γνώση, τότε μοιράζεται με το νου ακριβώς την ιδιότητα όχι απλώς της γνώσης, αλλά της αυτοοργανωμένης μάθησης.
Από την παρόρμηση στην παράλυση
Η συνήθης αντίληψη θέλει τη λογική να συγκρατεί το ένστικτο και να βάζει τάξη στο χάος των παρορμήσεων.
Παίκτες και διαλεγόμενοι
Είναι ενδιαφέρον το ότι οι άνθρωποι δεν είμαστε επικοινωνιακές μηχανές ακριβείας, αλλά μεταδίδουμε συνεχώς συναισθήματα ακόμα και όταν προσπαθούμε να επικοινωνήσουμε μόνο ως προς τα νοητικά δεδομένα μας.
